
در اينجا به مدلهای رايج دوچرخه اشاره می کنيم و سپس به مدلهای خاص دوچرخه کوهستان که برای همان رشته طراحی شده و مورد استفاده علاقه مندان اين رشته قرار می گيرد .
دوچرخه شهری :
اين دوچرخه از انواع رايجی هستند که در گذشته بوده و هم اکنون در بسياری از شهرها مورد استفاده قرار می گيرد (مشهور به دوچرخه لحاف دوزی ) به خصوص در يزد و اصفهان و شمال و . . . البته مدلهای جديد آنها بسيار شبيه دوچرخه کوهستان بوده از خصوصيات اين دوچرخه ها بدون دنده بودن آنها است که استفاده از آنها را در خيابانهای بدون شيب امکان پذير می سازد البته افرادی هستند که مسير های شيبدار را هم از آن استفاده می کنند ولی زور بازو و انرژی فراوان می طلبد . از ديگر خصوصيات اين دوچرخه ها داشتن گلگير جهت آبهای جاری در خيابانها و باران می باشد و يا سبد بر روی دوچرخه و زين پهن و بزرگ که همگی اينها می تواند باعث سنگين شدن دوچرخه شود . در مدلهای جديد از دنده استفاده شده که برای شهر تهران با توجه به شيب دار بودن شهر مدل بدون دنده توصيه نمی شود . همين شيب تهران سبب استقبال کم ساکنين از دوچرخه شده !
دوچرخه های توريستی و هايبريد :
اين دوچرخه ها ما بين کورسی و کوهستان می باشد به طوری که لاستيک آنها کمی از کورسی کلفتر و از کوهستان نازکتر و دارای آج کمتر به جهت کاهش اصطکاک با جاده می باشد . در مدلهای توريستی در جلو و عقب دارای کيف و گلگير می باشد . فرمان و سيستم دنده آنها نزديک به دوچرخه کوهستان می باشد . اين دوچرخه ها برای جاده هاي آسفالت فوق آلعاده می باشد و به گونه اي طراحی شده که در جاده های خاکی بدون سنگلاخ و شيب هم به توان استفاده کرد . برای افرادی که علاقه مند به رکاب زدن طولانی می باشند و علاقه ای به رکاب زدن در جادهای خاکی ندارند اين مدل ها فوق العاده هستند به خصوص برای سفر به دور دنيا يا اروپا با دوچرخه از اين مدلها بايد استفاده کرد .
دوچرخه های کورسی ( جاده يا مسابقه ای ) :
اين مدل دوچرخه به سبب نازکی لاستيکها که اصطکاک با زمين را کم می کند و فرمان پائين که اصطکاک با هوا و باد را کم می کند و به سبب فرم قرار گرفتن دوچرخه سوار که خم می شود ، مناسب جاده های آسفالت می باشد که به راحتی سرعت گرفته و می تواند به سرعت از مکانی به مکان ديگر برويد البته بايد مراقب شيار و شکافها و چاله ها موجود در جاده باشيد ( که در ايران اين چاله ها کم نيستند) زيرا در کوچکترين شکاف جاده طوقه های اين چرخها ضربه ديده و کج می شود . مسابقات زيادی هر ساله در دنيا برگزار می گردد که مشهور ترين آنها تور دو فرانس می باشد و قهرمان افسانه اي آن لانس آرمسترانگ می باشد . در ايران نيز به سبب مدال آوری اين رشته در عرصه بين الملل به آن بيش از دوچرخه کوهستان بها داده می شود به طوری که بيشتر برنامه هاي فدراسيون دوچرخه سواری مربوط به کورسی می شود و دوستان و جوانان علاقه مند به کسب مقام گاه از دوچرخه کوهستان به سمت اين رشته می روند .
دوچرخه های تريال :
اين دوچرخه ها برای حرکات نمايشی استفاده می شود جهت پرش از پله ها و موانع در شهرها بيشتر مورد استفاده قرار می گيرد از خصوصيات اين دوچرخه ها اين است که از لحاظ سايز به دوچرخه بچه گانه شبيه است طوقه های کوچک و بسيار مقام از نکات برجسته اين دوچرخه ها است . بدون دنده می باشد و زين آن بسيار پائين می باشد تا در حرکات آکروباتيکی بتوان بهتر کنترل کرد .
دوچرخه های کوهستان (MTB) :
دارای 3 مدل مشهور می باشد که اين دوچرخه ها دارای لاستيک زخيم و آجدار می باشند که باعث بالا رفتن اصطکاک با زمين و حرکت بهتر در محيطهای کوهستانی شده و فرمان صاف که سبب کنترل بهتر به سبب ديد بهتر و کمک فنر که ضربه ها را بگيرد و دنده های زياد که بتواند در شيب های تند با کمک آن بالا برويم . و ترمزها مقاوم که در سراشيبی هاي کوهستان عملکرد خوبی داشته باشد.
کراس کانتری( XC ):
اين رشته به سربالائی رو بودن مشهور است و جزو يکی از پر طرفدارارترين مدلهاي دوچرخه کوهستان می باشد . از ويژگيهای منحصر به فرد آنها سبکی و دارا بودن کمک فنر در جلو دوچرخه و زين باريک و دنده های زياد می باشد که به راحتی شيبها را طی کرده و زين باريک در مسافتهای طولانی موجب اذيت فرد نشود و کمک جلو ضربه ها را بگيرد . البته کمک وسط سبب اتلاف انرژی فرد در سربالايی می شود ولی برای سر پائيني فوق العاده است . به تازگی کمکهای وسطی آمده که قابليت قفل شدن دارد که می توان در سربالائی قفل و در سرپائينی باز کرد ولی قيمتش کمتر از صد هزار تومان نمی باشد . اين مدل کاربردهای شهری نيز داشته و می توان در شهر برای انجام کارها و روزهای تعطيل در کوهستان استفاده کنيم . به تازگی ترمزهای ديسک سبک نيز برای آنها طراحی شده تا بعد از هر صعود برای فرود بتوان از سر پايئنی لذت بيشتری برد ، البته ديسک روغنی هم سبکتر و دارای عملکرد قوی تر از ترمزهای ديسک سيمی آن می باشد .
دانهيل ( DH ) :
اين رشته به سرپايينی رو بودن مشهور است و ويژگيهاي خاص دوچرخه های اين رشته مقاوم بودن و در نتيجه سنگين بودن آنها است که در سراشيبی ها کنترل آن به سبب سبک بودن از دست فرد خارج نشود و ترمزها قوی ديسک روغن که سريع متوقف شود و لاستيکها پهن که سطح اصطکاک بالا برود و معمولا تک طبق می باشد چون جهت بالا رفتن طراحی نشده و کمک در وسط دوچرخه و جلو دوچرخه با قابليت بازی بالا که در فرودها چند متری قابليت داشته باشد و از همه مهمتر تنه محکم که بر اثر سرعت بالا و فرودهاي چند متری نشکند . با اين دوچرخه ها از سر بالايی نمی توان بالا رفت و بايد پياده يا با ماشين به بالای کوه رفته و لذت سرعت در سرپاينی ها و عبور از موانع و سنگلاخها را ببريد . اين رشته برای کسانی که جسارت بالا داشته و عشق سرعت و يا حضور در مسابقات را دارند مناسب است و در سرعت به اسکی شبيه می باشد البته لباسهای خاص خود را دارد که به سبب زمين خوردن فرد آسيب نبيند . به سبب استحکام کلی اين دوچرخه ها بايد از جنسهاي مرغوب استفاده شده باشد بنابراين قيمت بالای دارند از هشتصد هزار تومان به بالا تا 4 یا 6 ميليون تومان هم می رسد.
فری رايد (Freeride ):
مابين کراس کانتری و دانهيل است و مناسب تورها و گشت گذار در طبيعت . دارای هر دو کمک فنر در جلو و وسط دوچرخه می باشد ، وزن آن کمی سنگين تر از کراس کانتری می باشد و کاربردهای دو مدل را به طور متوسط دارا می باشد .
منبع : www.gashta.com
© کپی رایت توسط : Climbing.ir - كوهنورد (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .